Siegbert_Beukens_2015.jpg

22 januari 2018 | Siegbert Beukens

Niet in eigen kracht

Jaarwisselingen en jubilea hebben met elkaar gemeen dat er wordt teruggeblikt op wat er achterligt en vooruitgeblikt op wat er komen gaat. Bij het terugzien en vooruitzien komen we tot de conclusie dat we het niet in eigen kracht (hebben) kunnen doen. In alles wat we als Verenging mogen doen, is de steun vanuit onze achterban nodig. Maar bovenal geldt dat het bestuur, de medewerkers en vrijwilligers de kracht van Boven nodig hebben. Zonder Zijn hulp kunnen wij het mooie werk voor mensen met een beperking niet uitvoeren.

Daarom: Soli Deo Gloria!

Terugblikkend op het achterliggende jaar wordt duidelijk dat er veel werk voor onze leden verricht is. Consulenten persoonlijke dienstverlening hebben veel leden kunnen ondersteunen en er mochten weer tal van regionale en landelijke bijeenkomsten georganiseerd worden. Er werden voor het eerst bijeenkomsten georganiseerd voor mantelzorgers van mensen met dementie en Parkinson en eind november presenteerden we het Bijbels kernwoordenboek Bij de Bron, waarvan inmiddels een tweede druk verscheen.
Uit het onderzoek naar de woon- en begeleidingsbehoeften van jongeren (en hun ouders) met autisme (voorjaar 2017) werd duidelijk dat ouders nog steeds veel behoefte hebben aan ondersteuning en informatievoorziening. Daarom organiseren we dit jaar, verspreid over het land, een zestal avonden over ‘Geef me de 5’. Tijdens deze avond komen ouders, opa’s en oma’, ooms en tantes, broers en zussen en andere belangstellenden meer te weten komen over het gedrag van kinderen en jongeren met autisme, de oorzaak en de aanpak.

Terugblikkend op de achterliggende 45 jaar, blijkt dat het doel van onze Vereniging nog steeds hetzelfde is (hoewel de woorden en middelen wellicht anders zijn): mensen met een beperking een eigen plaats geven in gezin, kerk en samenleving. Dit mogen we al 45 jaar doen door het bieden van lotgenotencontact en persoonlijke dienstverlening.
Daar waar 45 jaar geleden veel vraag was naar de oprichting van eigen huizen voor mensen met een verstandelijke beperking ontvangen we momenteel woon- en begeleidingsvragen van jongeren met autisme. Wat zou het een zegen zijn als ook voor deze jongeren - evenals voor de jongeren met een verstandelijke beperking - passende ondersteuning gevonden kan worden.

Wat is het een zegen wanneer het aan het begin van dit jaar en met het oog op ons jubileum zo mag zijn dat we met Petrus kunnen zeggen: “wat ziet gij zo sterk op ons, alsof wij door onze eigen kracht of godzaligheid dezen hadden doen wandelen?” (Handelingen 3: 12). Daarbij niet kijkend naar ons eigen kunnen maar ziende op Hem die ons de krachten geeft om ons werk te doen.

Reageer op dit bericht...