1 januari 2026

Tussen meenemen en achterlaten

De zomer voelt voor mij vaak als een tussenmoment. Niet alleen een tijd om uit te rusten, maar ook om stil te staan bij wat de afgelopen maanden hebben gebracht. Wat wil ik bewaren? En wat mag ik loslaten?

Binnenkort hoop ik op reis te gaan. In een wereld die onrustig voelt en waarin plannen soms sneller veranderen dan je vooraf had gedacht. Je bereidt je voor, maakt keuzes, boekt een reis en kijkt vooruit. Maar uiteindelijk heb je niet alles in de hand. Soms moet je onderweg je verwachtingen bijstellen of je plannen aanpassen.

Juist dat vind ik waardevol: dat we plannen mogen maken, maar ook mogen weten dat niet alles afhangt van onze eigen regie. Dat we onze weg niet kennen, maar die wel in afhankelijkheid van de Heere mogen gaan.

Ook in mijn werk bij Helpende Handen worden we daar steeds opnieuw bij bepaald. Wanneer we verhalen horen van leden die dagelijks leven met dingen die je niet zomaar achterlaat aan het begin van een vakantie.

Tegelijk zie ik hoe waardevol het is als iemand met je meeloopt. Als er ruimte is voor je verhaal, als er iemand is die luistert, meedenkt of gewoon even naast je staat. Dat raakt mij iedere keer opnieuw.

Misschien is de zomer daarom niet alleen een tijd om afstand te nemen van de drukte van alledag, maar ook een moment om stil te worden. Om terug te kijken op wat geweest is en dankbaar te zijn voor wat ontvangen werd.

Tekst: Bart van der Meijden

Facebook
Twitter
LinkedIn