1 januari 2026

Een beker koud water tot zegen voor de ander

Voor een avond van de vrijwilligers van een kerkelijke thuishulpgroep is mij gevraagd iets te vertellen over eenzaamheid. Nu is dat vertellen misschien nog niet zo moeilijk. Maar hoe kun je nu echt iets betekenen voor mensen die hieronder lijden? Staande achter een lessenaar valt er wellicht nog wel iets over te zeggen. Maar in de praktijk is het allemaal zo eenvoudig nog niet.

We komen het ook veel tegen in de hulpvragen die op ons afkomen. De eenzaamheid van een jongere met een beperking die het leven niet zo vorm kan geven als leeftijdsgenoten. De eenzaamheid van een oudere mevrouw die door de beperking van haar man zich alleen voelt. De eenzaamheid van een moeder die het gevoel heeft dat het in haar gezin niet gaat zoals in andere gezinnen.

En dan wordt het weer vakantietijd. Niet voor iedereen een fijne tijd. Die jongere heeft geen maatje om iets mee te doen. Die mevrouw kan er niet meer op uit met haar man. Die moeder ziet op tegen al die weken dat haar kinderen thuis zullen zijn.

Misschien stimuleert deze post ons om nog eens goed om ons heen te kijken. Wat kunnen wij voor de ander betekenen? Die ene beker koud water kan tot zegen zijn voor de ander en voor jezelf.

Tekst: Corine Rademaker

Facebook
Twitter
LinkedIn