Ervaringsverhaal

Pieter en Josien Teitsma-Brandwijk

Als vrouw van, mijn lieve man Pieter, is mij gevraagd onze ervaringen te delen over het syndroom van Klinefelter.

Heeft u wel eens gehoord over ‘kwartjes die op zijn plaats vallen’. Dat was zo toen Pieter te horen kreeg dat hij het syndroom van Klinefelter heeft. Wij waren ongeveer vijf jaar gelukkig getrouwd maar de kinderzegen bleef uit. Hiervoor zijn wij gestart met vruchtbaarheidsonderzoeken. Als snel werd duidelijk dat de oorzaak het syndroom van Klinefelter was. Door dit syndroom was de vruchtbaarheid nihiel.

Natuurlijk ga je dan op zoek naar alle informatie die je kunt vinden over het syndroom. Wat houdt het in. Wat herken ik, wat nu? Het was bijzonder om te lezen welke kenmerken dit syndroom heeft. Lange armen en benen, ja en die heeft Pieter. Moeite met leren en dan vooral op het gebied van taalontwikkeling en aangaan van sociale contacten. O, dus daarom had Pieter vroeger ws. niet zoveel vrienden en voelde hij zich bij ouderen vaak beter op zijn gemak. Daarom heeft hij meer een rekenknobbel dan taalgevoeligheid?

Daarom voelde hij zich vroeger onbegrepen en wist niet wat er met hem aan de hand was.  Dit heeft ervoor gezorgd dat hij een periode in zijn leven psychologische hulp heeft ontvangen.

We zijn erg dankbaar dat er zoveel informatie was maar toch misten we wel eens het contact met anderen om onze ervaringen te delen. We zijn een enkele keer bij bijeenkomsten geweest van de landelijke Klinefelter vereniging maar vroegen ons af of er ook kerkelijke echtparen of ouders waren die met dit thema worstelen. Daarom hebben we contact gezocht met Helpende Handen en zijn we erg blij dat we mee mogen denken over een eerste bijeenkomst voor lotgenoten. We zien ernaar uit om mensen te ontmoeten.