4 juni 2026

Dankjewel? Graag gedaan!

Kent u hem, de missie van Helpende Handen? Dat is vaak een beetje ‘taaie’ zin, die je moet opstellen omdat het zo hoort. Maar hoe vaak wordt die nog gelezen?

“Helpende Handen is een beweging die reformatorische mensen met een langdurige of levenslange beperking bij elkaar brengt, die hen helpt bij het innemen van een betekenisvolle plaats in kerk en samenleving en die voorwaarden schept voor passende zorg, ondersteuning en begeleiding op alle levensterreinen.”

Af en toe komen er in mijn werk situaties voor die mij (toch) doen denken aan deze missie, omdat verschillende aspecten uit onze missie bij elkaar komen.
Zo kreeg ik onlangs de vraag van een student of ik vrouwen met autisme kende, die aan haar afstudeeronderzoek zouden willen meewerken. Via het lotgenotencontact dat we organiseren, ken ik inderdaad vrouwen met autisme. Enkelen van hen heb ik benaderd en gevraagd of ze aan dit onderzoek zouden willen meewerken. Al snel daarna kreeg ik van de betreffende student een mailtje dat verschillende vrouwen positief hadden gereageerd.

Zo kwamen twee delen uit onze missie bij elkaar: doordat we mensen met elkaar in contact brengen, kon ik hen nu vragen of ze een belangrijke bijdrage aan dit onderzoek wilden leveren.

Natuurlijk vind ik het leuk dat ik hierdoor deze student een stapje verder heb geholpen. Maar nog veel belangrijker vind ik het, dat deze vrouwen met autisme hierdoor hun diensten konden aanbieden. Veel mensen die gebruik maken van de diensten van Helpende Handen, hebben vaak het gevoel ‘dankjewel’ te moeten zeggen. Omdat een ander iets voor hen heeft gedaan, heeft meegedacht, heeft ondersteund. Hoe fijn is het dan als een ander jóu bedankt, voor jouw bijdrage, juist vanuit je ervaring met autisme in je leven. Dan hoef je geen ‘dankjewel’ te zeggen, maar kan het zijn ‘graag gedaan’!|

Tekst: Inge van Hell

Facebook
Twitter
LinkedIn