5 maart 2026

Lessen in afhankelijkheid

Afgelopen donderdag was de jaarlijkse bijeenkomst voor ouders van kinderen met een ernstig meervoudige beperking. Wat was het fijn om elkaar allemaal weer te zien. Maar we moesten ook ervaren dat er heel veel gebeurd was in het afgelopen jaar. Bij twee ouderparen is hun lieve zorgenkind overleden. Wat een verdriet en gemis. Je kind, waar je al je liefde en zorg aan kwijt kon, is er niet meer. Maar er was ook een rijk getuigenis van ouders die mochten weten dat hun kind nu zonder enige beperking zijn Schepper groot mag maken. Daar werden we stil van.

Er volgde ook een vraag waar ik als consulent over na moet denken: kunnen we ook een contactgroep oprichten voor ouders die hun ernstig meervoudig beperkt zorgenkind moeten missen? Het is niet alleen het gemis van het zorgenkind dat een diepe wond slaat, maar ook het gemis van de hele zorg die wegvalt. Pgb’ers die voelden als familie, zorgondersteuners, oudercontacten. Ja, er komt een grote leegte in het leven van deze ouders.

Duidelijk werd ook dat deze kinderen, naast de grote zorgen die het met zich meebrengt, vaak ook tot zegen mogen zijn. De gezinnen leven dikwijls in afhankelijkheid, leven bij de dag en hebben oog voor de kleine dingen. Een les voor ons allemaal.

En zo is het steeds weer een voorrecht om dit als consulent te organiseren. Dikwijls zijn er vooraf waardevolle contacten met de spreker, om samen goed af te stemmen op de doelgroep. Graag spreek ik ook mijn dank uit aan alle predikanten en professionals die bereid zijn om een lezing te houden op deze bijeenkomsten. Dank ook aan alle kosters, die deze ouders een verzorgde en ontspannen bijeenkomst geven. Een plek waar ouders die in het dagelijks leven vaak belast zijn, zich welkom mogen voelen.

Op deze manier zetten we ons in om met elkaar mensen met een beperking en hun naasten een waardevolle plaats te geven in gezin, kerk en samenleving.

Tekst: Jacoline Hendrikse

Facebook
Twitter
LinkedIn